Świat w notatnikach Luciena
Historia podróży dookoła świata Luciena Péraire’a znana jest dziś dzięki pozostawionym przez niego tekstom – stenograficznym notatnikom, tematycznym esejom, wycinkom prasowym oraz późniejszym przeróbkom jego relacji.
Stenograficzne zapiski Luciena dokumentowały wydarzenia na gorąco, gdy podróżnik mierzył się z wszelkiego rodzaju trudnościami materialnymi. Nauczył się stenografii w szkole, w czasie I wojny światowej. Była to metoda szybkiego zapisu, częściowo fonetycznego, który podobnie jak esperanto odzwierciedlał nowoczesną wiarę w usprawnienie komunikacji. Obok tych notatek sporządzał krótkie raporty na wybrane tematy. Część z nich została opublikowana w prasie esperanckiej. Od lat 70. XX wieku aż do śmierci Lucien niezmordowanie pracował nad swoimi zapiskami w różnych formach, chcąc podzielić się doświadczeniem życia.
Dokumenty te nigdy nie zostały opublikowane w całości. W przypadku wielu z nich przetrwały jedynie kopie bibułkowe, na których niebieski atrament nieuchronnie blaknie. Bez współczesnych działań digitalizacyjnych te kruche ślady życia w podróży zniknęłyby bezpowrotnie.