Dziewięćdziesiąta piąta rocznica urodzin Tadeusza Śliwiaka - Aktualności - Biblioteka Narodowa

EN

Dziewięćdziesiąta piąta rocznica urodzin Tadeusza Śliwiaka

Tadeusz Śliwiak zdjęcie

Tadeusz Śliwiak, poeta, redaktor działu poezji tygodnika „Życie Literackie”, autor takich zbiorów wierszy jak Widnokres, Chityna, Niebieska koszula, urodził się 23 stycznia we Lwowie. W ostatnich latach życia zmagał się z ciężką chorobą, zmarł w wyniku wypadku 3 grudnia 1994 roku. Został pochowany  na Cmentarzu Rakowickim.

Po wojnie przyjechał z rodzicami do Warszawy, gdzie zdał maturę, potem podjął studia medyczne, ale ich nie skończył, bowiem w 1948 roku zaczął studiować w Krakowie (z którym związał się na całe dorosłe życie) w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej i ukończył ją w 1953 roku. Był aktorem Teatru Rapsodycznego oraz Teatru Poezji. W roku 1952 związał się z „Życiem Literackim”, w którym od 1967 roku aż do rozwiązania tygodnika w 1990  redagował dział poezji. Równocześnie był aktorem w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie.

W roku 1953 zadebiutował poematem o Mikołaju Koperniku Astrolabium z jodowego drzewa, rok później wydał zbiór wierszy Drogi i ulice. Z czasem zaczął uprawiać poezję dla dzieci, czego przykładem tomik Dzień dobry, muzyko z 1958 roku, ale także wydane w następnych latach zbiorki: Koncert na leśnej polanie, Żabki z Rabki, Szczygle figle. W roku 1959 ogłosił zbiór Co dzień umiera jeden bóg i przystąpił do grupy poetyckiej Muszyna, do której należeli tak znakomici twórcy, jak Jerzy Harasymowicz, Tadeusz Nowak, Marek Skwarnicki, Jan Zych oraz Elżbieta Zechenter-Spławińska.

Pracę redakcyjną w „Życiu Literackim” godził z pracą w magazynie literackim „Zebra”, a także z pracą kierownika literackiego w Teatrze Rozmaitości. Potem był kierownikiem redakcji programów artystycznych w krakowskim oddziale Telewizji Polskiej. Był niezwykle aktywny na polu literackim. W latach 1967–1972 należał do grupy literackiej Barbarus, zaś w roku 1977 związał się z grupą poetów i malarzy Łazienki. W latach 1975–1984 był redaktorem naczelnym wydawanego w Krakowie kwartalnika „Magazyn Literacki”.

Regularnie publikował. Krytyka literacka wysoko oceniła jego Poemat o rzeźni miejskiej z 1965 roku i zbiór Święty wtorek  z 1968. W latach siedemdziesiątych poeta wydał swoje najlepsze tomiki: Widnokres, Rajskie wrony, Dłużnicy nadziei. Ale także kolejne  książki z utworami dla młodego czytelnika: Krakowski stragan, Spacer lwa, Kubrak żubra. W tym czasie publikował także w „Twórczości”, „Poezji”, „Miesięczniku Literackim” oraz w „Krakowie”. W roku 1980 został uhonorowany Nagrodą im. Juliana Przybosia. Przed śmiercią wydał kilka ważnych wyborów swojej liryki, które ugruntowały jego pozycję w świecie polskiej literatury współczesnej, takie jak Płonący gołębnik i Koń maści muzycznej, zaś po jego śmierci ukazały się wybory Uwierzyłem w człowieka i Nie dokończony rękopis. W roku 1990 wydał zbiór niezwykle osobistych wierszy zatytułowany Lwów – nawyk serca.

Do wielu jego wierszy skomponowano muzykę. Marek Grechuta wykonywał jego Drogę za widnokres, zaś Halina Wyrodek Tę naszą młodość, słynny song Piwnicy pod Baranami, z refrenem: „Ta nasza młodość / z kości i krwi / Ta nasza młodość / co z czasu kpi / Co nie ustoi w miejscu zbyt długo / Ona co pierwszą jest / … potem drugą”.

Książki Tadeusza Śliwiaka są dostępne w Polonie

UDOSTĘPNIJ:

Aktualności

Property Design Award dla nowych czytelń BN

czytaj więcej o Property Design Award dla nowych czytelń BN

Wystawa druków ulotnych z czasów powstania styczniowego

czytaj więcej o Wystawa druków ulotnych z czasów powstania styczniowego

Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. prof. T. Kotarbińskiego - Filia w Pabianicach włączona do ogólnokrajowej sieci bibliotecznej

czytaj więcej o Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. prof. T. Kotarbińskiego - Filia w Pabianicach włączona do ogólnokrajowej sieci bibliotecznej